Pokèmon: Goede gameplay maakt van ons alle weer een kind

Er zijn ondertussen meer dan 50 games verschenen die ook maar iets met Pokèmon te maken hebben. Er is echter een serie binnen de Pokèmon die echter door jong en oud wordt leuk gevonden. De kleuren delen op de handhelds, de gameplay hiervan is ijzersterk en er zit genoeg content in om honderden uren plezier te beleven. Deze week hebben de fans weer twee nieuwe delen kunnen verwelkomen, voor het eerst geen kleuren. De nieuwe delen zijn te spelen op de 3DS en heten Pokémon X en Y.

Het marketingteam achter Pokèmon is een van de beste ter wereld. Zo komen ze er mee weg om iedere keer twee nagenoeg identieke delen tegelijk te verkopen voor de hoofdprijs. Niemand die er over klaagt. Sterker nog, de echte fans halen gewoon beide delen.

Je aller eerste Pokèmon gevecht

De eerste spellen kwamen uit toen ik zelf op de basisschool zat. Toen ging het naast de spellen ook om de Pokèmonkaartjes te verzamelen. Hier ga ik het niet over hebben. Maar sinds mijn basisschool tijd leeft Pokèmon al. De spellen zijn sindsdien weinig veranderd. Zo zijn er maar een paar noemenswaardige veranderingen. Eerst werd er kleur toegevoegd, daarna kwamen er nieuwe Pokèmon, toen werden er steeds meer beesten van hun 8-bit geluid afgeholpen. Vervolgens werden de werelden iets mee 3D, kwamen er nieuwe soorten Pokèmon en komen er in dit nieuwste deel Final Forms. Dit houdt in dat de Pokèmon die 2 keer geëvolueerd zijn nog een laatste keer kunnen verbeteren.

De games in de serie zien er nagenoeg hetzelfde uit als 15 jaar geleden. Het hart van de gameplay is ook weinig veranderd. Dit hoeft ook niet als je de sleutel tot succesvolle gameplay hebt gevonden. Wat ik wel af en toe mis is de eerste generatie Pokèmon. Al die nieuwe monsters kan ik niet bij houden, maar die eerste serie ken ik nog bijna compleet bij naam.  Het vangen en levellen van Pokèmon is sinds het eerste deel al geperfectioneerd. Dit doe je het liefste met elektro muizen die je bij naam kunt noemen, en niet met een hert dat al op 17 verschillende manieren is gebruikt om verschillende elementen te kunnen gebruiken.

Probeer dat maar eens uit te spreken

De eerste delen zijn nog altijd de beste voor mij, hoewel de nieuwe delen niet echt anders zijn. Maar ik ken beest 428 niet meer. Lekker Pokèmon vangen en dan die rare Gymbazen verslaan. 5 dagen per week, 8 uur per dag trainen voor de Pokèmon League, de Champions League voor Elektro Muizen en Dieren die niet eens hun eigen naam kunnen roepen. Want dat kunnen ze nog in geen enkel deel. Dat zal wel de laatste toevoeging zijn, want daarna stopt de serie. Dichter bij de Japanse realiteit kunnen ze niet meer komen. Hopelijk duurt het nog lang, voordat de beesten hun eigen naam beheersen. Want ik heb nog wel zin in een aantal seizoen Champions League voor Elektro Muizen.

Het belang van het tweede scherm

Met de komst van de nieuwe consoles, de Xbox One en Playstation 4, zie je steeds meer games die gebruik gaan maken van een tweede scherm. Hierop kan je de spel wereld bekijken, interactieve actie uitvoeren die het spel beïnvloeden of je uitrusting veranderen. Het tweede scherm lijkt door Microsoft en Sony dit jaar omarmd te worden.

Nintendo doet dit al jaren. Sinds vorig jaar met de WiiU, maar daarvoor al met de Nintendo DS. Nu we constant aan onze smartphones en tablets zitten willen de nieuwe consoles daarop inspringen. Hoewel ik van sommige functies wel het nut kan inzien is er nog niet echt een manier bedacht die echt iets toevoegt. De ideeën zijn een beetje schaars. Het tweede scherm dient er nu vooral voor om landkaarten en inventory-schermen weer te geven. Het beste idee is van Nintendo tot nu toe. Ze hebben een spelletje waar je eigenlijk gewoon verstoppertje speelt. Vier mensen die op de tv spelen moeten iemand te pakken krijgen. Terwijl de persoon op de tablet meer zicht heeft en een map krijgt met iedereen zichtbaar. De bedoeling is dat je niet gevonden en gepakt wordt door de vier zoekers. Een erg leuk idee.

Tweede scherm verstoppertje

Het tweede scherm kan ook gave dingen doen. Zo kan je bij Nintendo en Sony de tv uitzetten en het spel op het tweede scherm door blijven spelen. Zo kan je zusje naar de film met Brad Pitt kijken op de tv in de huiskamer, en kan jij gewoon blijven zitten naast haar op de bank en door gamen. Daarnaast heb ik ooit gelezen over plannen om het tweede scherm in een racegame als achteruitkijkspiegel te laten dienen. Dit leek me wel een leuk idee, alleen niet echt praktisch.

Het tweede scherm heeft potentie, hoewel het waarschijnlijk meer als menu-vervanger zal dienen, heb ik er toch wel vertrouwen in. De eerste ideeën moeten dan wel als springplank dienen voor nieuwere en beter ideeën. Want anders blijf ik toch liever bij mijn ene veel te grote scherm.