SPOILERS - Mijn irritaties in Grand Theft Auto V

Het verhaal van Grand Theft Auto V is beter dan de gemiddelde game. Dat durf ik wel te stellen, maar er zitten toch een paar zaken in die mij dwarszitten. Dit stukje gaat over het verhaal van Grand Theft Auto V en bevat SPOILERS! Lees dit dus alleen als je het spel niet gaat spelen of als je het verhaal al uitgespeeld hebt.

In het spel speel je met Franklin, Michael en Trevor. 3 leuke personages dacht ik. Alleen als je Michael echt begint te kennen wordt hij irritant. Michael zit nogal met zichzelf in de knoei en heeft constant ruzie met zijn familie. Hij lijkt iedereen kwijt te raken en wil dat juist absoluut voorkomen. Dat lukt natuurlijk niet en hij raakt iedereen in zijn familie kwijt. Zo krijgt hij ruzie met de yoga-instructeur van zijn vrouw en zet hij zijn dochter voor schut op tv. Iedereen krijgt langzaam aan genoeg van de jaloerse en bemoeizuchtige Michael. Ook binnen zijn werk gaat alles niet bepaald over rolletjes. Zo krijgt hij ruzie met de overheid, de maffia en een rijke vent.

Michael is een grote teleurstelling. Hij zou de intelligente en succesvolle midlife man moeten zijn, maar daarentegen gaat hij op zijn heftigste emoties af en moet alles snel en lomp opgelost worden. Dit is precies zoals Trevor is, maar van accepteer je het wel, want zo is Trevor. Michael is juist berekenend en slim, maar daar zie je weinig van terug als hij weer eens in paniek is. Alleen als het misdaad leven weer begint te draaien dan lijkt Michael weer zichzelf te worden. De enige persoon tegen wie hij de hele tijd zichzelf blijft is Franklin. Hij beschermt hem en heeft altijd vertrouwen in hem.

Hoewel je het grootste deel van alle complotten al lang ziet aankomen is het verhaal wel van bovengemiddelde kwaliteit. Zeker als je naar Franklin en Trevor kijkt, alleen Michael blijft me dwars zitten. Zo liegt Michael alles bij elkaar en hoopt er zonder echte uitleg mee weg te komen. Ook heeft hij een super irritante familie, afgezien van zijn zoon die soms weer echt briljant is. Als ik Michael was, zou ik niet terugkeren naar dat zeurende hoopje mensen dat alleen maar geld wil zien. Een zoon die niks doet, een dochter die de slet van de stad is en een vrouw die niet één ding normaal kan zeggen en een kop heeft als van een willekeurig slachtoffer van Trevor. 

Waar Franklin en Trevor precies de dingen doen die bij hun karakter horen is Michael heel wisselvallig. Soms probeert hij een engel te zijn en zijn enorme leugens allemaal goed te praten en soms vindt hij het dat er geen uitleg nodig is en zijn alle middelen toegestaan als hij zijn doel maar haalt. En dat stoor mij aan Michael. De persoon waar ik dacht het meeste mee te hebben stelde me het meeste teleur. Zo slim en intelligent is hij niet, en liegt tegen alles en iedereen die maar iets voor hem betekend heeft. 

Als finale kan je kiezen om Michael, Trevor of niemand te vermoorden. Ik wilde Michael ombrengen, maar daar heb ik alleen mezelf mee. Want dan kon ik na het uitspelen van het spel, niet meer met Michael spelen en moest ik met de andere personages weer een tank en een Ford Mustang kopen. Michael bleef leven, omdat ik mezelf niet wilde straffen. Ik had echter geen invloed in de keuzes die Michael maakte rondom zijn familie. Als ik dat wel had, dan was het heel anders afgelopen met zijn huisgenoten die solliciteerden naar een blok beton aan de voeten gebonden op weg naar de bodem van de Alamo Sea.

De Day One-Patch: Alles mag stuk zijn

Met de komst van internet op alle spelcomputers is het mogelijk om fouten uit het spel te halen door middel van een update. Producten worden, zo lijkt het , steeds vaker afgeleverd met een Day One-patch. Voor je kan gaan spelen, moet je dus nog eerst even een patch binnen halen.

Consoles doen gezellig mee
Het gebeurt met spellen al jaren, maar nu lijkt het met de komst van Playstation 4 en de Xbox One ook het geval te zijn. Het is leuk dat ze naar verloop van tijd extra functies toevoegen, maar als je een nieuwe console hebt wil je meteen spelen. En dus niet naar een trage balk kijken die maar niet vol lijkt te lopen. Bij de Xbox One werd al snel duidelijk dat er een patch zou komen, dit om alle restricties rondom DRM terug te draaien. Bij de Playstation 4 is het pas net bekend geworden dat er een patch voor komt. De update moet ervoor zorgen dat je multiplayer spellen kan spelen en het tweede scherm kan gebruiken.

Nog niet goed, dus uitgesteld

Mijn vraag is alleen, waarom zit dit er niet standaard in. Zoiets hoort toch als eerste op je console te zitten. Zeker als je hier in februari al over praat. Ook bij de Xbox, toen alles vlak na de E3 werd veranderd, moet aan de patch geloven. Waarom zit dit niet standaard op je Console? Je beloofd een aantal zaken, maar zonder internet doet je product het niet zoals je beloofd is.

3 weken winst
De mogelijkheden met internet zorgen steeds meer voor gemakzucht en dat is echt jammer. Als er een glitch is die nog niet ontdekt is tijdens de ontwikkeling of een console is gehackt, dan is het patchen een hele goed zaak. Maar tegenwoordig zorgt het patchen van spellen voor 3 extra weken ontwikkeling. Normaal is een spel 3 à 4 weken voor de release klaar. Hierna worden ze gedrukt en gedistribueerd. Nu gebeurt het steeds vaker dat een spel nog gewoon niet af is en dat de 3 extra weken niet voldoende zijn om toch die glitches en fouten eruit te krijgen.

Niet goed, dus uitgesteld

Een jammere zaak die zich voordoet door technische innovaties. Gelukkig zijn er mensen binnen de industrie die het probleem ook zien en pas de game releasen als hij echt klaar is. Dit vergt van ons wat extra geduld en begrip. Iets wat we niet heel veel hebben en dan wordt het weer steeds verleidelijker om een wanproduct uit te brengen. Zodat wij weer nieuw voer hebben om te klagen.

Column - Een uitgesproken gamer

Gamers hebben sinds het ontstaan van de sociale groep altijd een al een negatief beeld gehad. Ze zijn niet sociaal actief. Het zijn voornamelijk tieners die veel schreeuwen. En ze hebben vaak een bril en acne. Ze spelen de hele dag games op hun zolderkamer en zijn 'anders'.

Gamers worden tegenwoordig al een stuk meer serieus genomen. Het is populairder dan ooit en het medium is niet alleen meer gewelddadige spellen of rpg's. Games zijn er tegenwoordig meer dan ooit in alle soorten en maten. Voor de niet gamers, voor de mensen die interactieve verhalen willen, voor de sporters, voor de autoliefhebbers, voor de Tweede Kamer-leden en zelfs voor mooie meiden. Iedereen lijkt tegenwoordig wel een game te hebben die ze leuk vinden. Toch is het beeld niet heel erg veranderd voor wie zichzelf een gamer noemt.

Misschien moeten we vaker ons bureau opruimen?

Als je jezelf voorstelt als gamer kijken de meeste mensen je nog steeds raar aan. 'Hij speel dus videospelletjes!' Ook als je zegt dat je een console hebt gepre-orderd vinden mensen dit raar. "Waarom zou je daar €500,00 euro voor betalen? Is het zoveel waard, dat kan toch niet?" Dit terwijl mensen met nieuwe iPhones wel meteen de hemel in worden geprezen. "Ik heb even 700 euro betaald zodat ik opstap met mensen kan praten via een schermpje." Iemand anders zegt dan: "Je bent mij held!" Dat vind ik het rare eraan. Een telefoon is belangrijker geworden dan ooit. En ook meer een computer. Waar je op kunt mailen, chatten, spelletjes spelen of surfen op internet. Dit allemaal terwijl je je vrienden afwijst. Je moet maar eens met een laptop opstap gaan staan, iedereen kijkt je raar aan. Maar als je 3 uur naar de scherm van je Samsung tuurt is het wel goed.

We 'praten' met elkaar

Een raar fenomeen, dat wie opstap naar een schermpje kijkt, belangrijker wordt geacht dan iemand die dit thuis doet met zijn Playstation. Het beeld is gelukkig niet meer zo vertroebeld als vroeger. Iedereen gamet en dat weten de mensen. Het is alleen nog geen hobby die je hard op uit mag spreken. Daarom moeten we dit zoveel mogelijk roepen, zodat dit over een paar jaar wel voor iedereen normaal is. Maar we zijn al op de goede weg, het is allang niet meer zo erg om een uitgesproken gamer te zijn.

Column - 2D werelden zijn zo gek nog niet

Vroeger dachten ze dat de aarde plat was. In de zin van, er zijn randen waar je vanaf kan vallen. De wereld was niet rond, want zo had de grote katholieke kerk ooit besloten. Inderdaad, diezelfde kerk die wel meer rare regels had. Zo was seks met jongetjes prima, maar zodra ze volwassen werden en het de term homoseksualiteit droeg in plaats van pedofilie was het onacceptabel. Maar genoeg over mij vriend de kerk (die trouwens niet alleen maar slechte dingen heeft gedaan!)

Het kasteel in de achtergrond is voor altijd onbereikbaar

De wereld was plat, daar kwamen ze in 1980 ook weer achter. Door de technische beperkingen die computers en consoles hadden was het haast onmogelijk om een 3D wereld te creëren. Alle spellen werden gepresenteerd in een platte omgeving. Je kon of alleen naar links, rechts en de hoogte in (denk aan Super Mario) of je zag alles van bovenaf (denk aan de eerste Zelda games of Bomberman).

Ik wil het nu vooral over de eerste variant hebben. Stel je voor dat we in zo een wereld leefden. Alle huizen staan naast elkaar, iedereen ziet eruit als platte lijnen en je moet over elkaar heen springen wil je elkaar kunnen passeren. Probeer het nu maar eens in onze eigen driedimensionale wereld, gewoon in een rechte lijn te lopen en over alle obstakels heen te klimmen. Ga maar eens iemand passeren door er overheen te klimmen, zeker als dit een onbekende is heb je het in deze wereld lastig. In de 2D wereld is het een gewone zaak. Iedereen doet het en iedereen vindt het normaal. Als je dan een knappe meid of jongen tegen komt kan je daar natuurlijk vrijuit een paar keer overheen gaan. Nu is dat wat lastiger.

Mij lijkt het wel gaaf om over alles heen te moeten klimmen, al moet ik er niet aan denken omdat mijn hele leven te moeten ervaren. Doe mij maar 24 uur in een 2D wereld. Alles wat op mijn pad komt, daar klim ik overheen. Obstakels zijn er om overwonnen te worden, net als in de echte wereld. Alleen dan zichtbaar en veel makkelijker. De realiteit is hard en onduidelijk, doe mij daarom maar 24 uur in een wereld zonder diepte. Lekker makkelijk en plat, gewoon om het even te kunnen ervaren. Die derde dimensie voegt veel toe, soms te veel, en dan wil ik gewoon even lekker plat zijn.

Column - Digitaal shoppen op de P.C. Hooftstraat voor mannen

Mannen snappen het niet. Hoe kunnen vrouwen de hele dag bezig zijn met kleren passen, bekijken en kopen? Wat is er nu leuk aan het kiezen van de beste outfit voor jezelf? En eigenlijk weet de gamende man het antwoord allang.

Laarzen om de man te imponeren

Tijdens het spelen van een RPG (Role-Playing-Game) ben je constant opzoek naar de beste gear. Welke item-combinaties maken van mijn character het sterkste personage dat ik kan krijgen. In plaats van het spel te spelen bevinden de spelers zich uren in de menu's kijkend naar cijfertjes of dit toch wel de meest geschikte riem is. Iedere kledingstuk wordt zorgvuldig bekeken, gepast en geprobeerd, en uit eindelijk loop je met de beste outfit door de wereld. Mannen kunnen dus stiekem wel bezig zijn met het kijken naar kleding, alleen moet er iets voor hun in zitten.

Laarzen die de man imponeren

De vergelijking is er zeker, al zal niemand dit snel toegeven. Want hakken kopen in Amsterdam is toch echt iets anders dan met de dikste laarzen ten strijden trekken om jouw wereld te redden. 

Japanners zijn heel anders dan wij

Vanochtend rond een uur of acht begon er in Japan een persconferentie van Playstation. Deze was in het Japans maar werd direct vertaald naar het Engels. Hoewel er een vertaling was, was niet alles even goed te volgen. Zo zat er weinig beleving in de vertaling. Een directeur van een of ander bedrijf uit Japan had een net pak aan en een soort vikingshelm op. Het was een bizar plaatje, maar dat heb ik wel vaker als ik kijk naar de Japanse bedrijfsvoering. De man was heel enthousiast en blij, terwijl de tolk meer bezig was met het verkopen van sinaasappels. Niet dat ik dit beter zou doen, het gaf alleen een raar beeld.

Verder kwamen er nog meer rare dingen voorbij. Zo zijn middelbare schoolmeisjes in Japan heel populair. Ze kregen de volle tien minuten aan aandacht in een of andere raar spel. In Japan staat alles heel ver af van de realiteit als je kijkt naar de game-industrie. Iedereen heeft felle kleuren haar en kapsels waar Lady Gaga nog drie generaties van verwijderd is.

Ook Capcom wist mij nog versteld te doen staan, zo lieten ze een tijd geleden het spel Deep Down zien. Een soort middeleeuws-setting waarin je met een ridder tegen Orcs en andere fantasiebeesten vecht. Altans dat dacht ik. Het laatste stuk lijkt voorlopig nog te kloppen, alleen de setting niet. Het speelde zich blijkbaar af in 2090 in de plaats New York. Een nieuw stukje creativiteit of totale onzin, ik laat het aan jullie over om er over te beslissen

Deep Down, locatie NewYork anno 2090

.

Het gameseizoen gaat nu echt beginnen

Het voorjaar was heel leuk en de zomervakantie had veel aanbiedingen. Toch gaat het seizoen nu pas beginnen. Er zijn dit jaar een paar toppers geweest, zoals The Last Of Us en Bioshock Infinite, maar iedereen kijkt uit naar de komende dagen, weken en maanden.

Als eerste komt het grootste spel ooit. GTA V is nog maar 7 dagen van ons verwijderd. Dit spel gaat weer alle verkooprecords verbreken en iedereen kijkt er al maanden naar uit. Zeker na het uitstellen van het spel, dat eigenlijk aan het begin van het jaar zou uitkomen, hierdoor is de behoefte alleen nog meer toegenomen. Volgende week kunnen we dan eindelijk weer onze creativiteit vormgeven in de digitale wereld die Rockstar Games voor ons gemaakt heeft. Voetgangers aanrijden, met vliegtuigen op wilde dieren jagen of een polo aantrekken voor een gewapend potje tennis. Onze gewelddadige fantasie zal weer een plek krijgen.

Naast de zandbak die GTA V heet komen ook de jaarlijkse toppers waar miljoenen fans naar uitkijken. Zo is er Call of Duty: Ghosts, ook zo een verkooprecord, dat dit jaar op nagenoeg alle platformen verschijnt. Verder kunnen we piraat gaan spelen in Assassin's Creed IV: Black Flag of tankchauffeur in Battlefield 4.

GTA V

Behalve software is er dit najaar weer een echte console-oorlog. De confrontatie tussen de Playstation 4 en de Xbox One vindt dit jaar op wereldwijde schaal plaats. De Playstation-invasie komt dit jaar ook naar Nederland, de mensen die liever op de Microsoft doos spelen moeten echt nog even wachten of hem in het buitenland ophalen, want in Nederland komt hij pas in 2014. De komst van de nieuwe hardware zorgt ook weer veel nieuwe software. Er valt genoeg te kiezen, en dat moet ook, zeker nu. Wie alles wil spelen kan maar beter een paar nachten overslaan of tijdmanipulatie gaan uitvinden want er is zoveel. Ik kijk nu al uit naar volgende week als alles losbarst.

De zon heeft zijn werk gedaan en me door de zomer heen geholpen, nu is het aan de game-industrie om mij tijdens de nattere en koudere periodes van geluk en warmte te voorzien. De vooruitzichten zien er echter goed uit. De 14-daagse verwachting laat eerst 7 dagen bewolking zien, maar dan gaat de zon ook echt stralen.