De beste gamemuziek ooit: Castlevania - Wicked Child

Vandaag een nummer uit een oude serie die bezig is aan een comeback. Castlevania, de game waarin je de verhalen van Dracula en zijn vrienden ontrafelt. De Castlevania games stonden in het begin bekend als een 2d platform game waarin je een kasteel verkende en vijanden versloeg. Sinds Castlevania bezig is met een comeback via de Lord of Shadow is het spel meer veranderd in een actievolle hack n slash game.

Het origineel op de NES

http://www.youtube.com/watch?v=E7PFm7mrdVY

Welk deel je ook speelt in de serie, er zit altijd een component voor een benodigde hoeveelheid spanning. De muziek versterkt dit effect en laat je voelen hoe het is om een kasteel vol vleermuizen, zombies en een vampier te moeten doorkruisen. Het nummer dat ik voor vandaag gekozen heb is Wicked Child. Het nummer stamt uit de eerste Castlevania, maar is daarna nog regelmatig hergebruikt binnen de serie. Het nummer is geschreven door de Konami KuKeiHa Club en  kwam voor in het derde level van het NES spel.

Een stevigere versie zoals ik denk dat het bedoeld is

http://www.youtube.com/watch?v=gv3zcLW_rKg

De reden dat ik voor dit nummer heb gekozen is vooral de latere versies. De 8-bit versie heet een hele herkenbare melodie, maar door het gebrek aan echte geluiden op de NES klinkt het nummer niet zoals het bedoeld is. Pas later als het met echte instrumenten wordt ingespeeld kruipt er een sfeer over me heen. Ik krijg dan echt het gevoel dat je in een intense zoektocht zit waarin iedere seconde telt. Het ritme van de drum dat je hartslag gaat beïnvloeden en daarmee zorgt voor adrenaline en een gevoel alsof je met hartkloppingen door de natte kerkers van een vervloekt kasteel in het donkere Roemenië aan het bezoeken bent.

Een donkere sfeer waarin iedere seconde telt en je constant het gevoel hebt bekeken te worden door die ene graaf van de duisternis. Intense muziek die je meeneemt om grootse etappes te gaan overwinnen. Scheurende gitaren en stevig drumwerk maken dit misschien een nummer dat niet iedereen kan waarderen of zal bestempelen als herrie, maar voor is het een deken van sfeer die over mij heen valt en me een beklemmend en drukkend gevoel bezorgt alsof ik de enige ben in een duister oord die nog enige impact op de wereld kan hebben.

Castlevania voor de NES

Daarnaast zijn er ook versie die door symfonieorkesten zijn ingespeeld. Dit geeft een hele andere dimensie aan de muziek. Ze werken meer met dynamiek en zorgen ervoor dat ieder instrument een toevoegende waarde heeft. Het geeft je door het gebruik van violen een meer zweverig gevoel alsof je door een regenachtig sprookjesland zweeft. Althans, dat effect heeft het op mij. De diversiteit waarmee dit nummer gespeeld kan worden is zo enorm en zorgt daardoor dat dit nummer op meerdere manieren een impact op je kan hebben. Een echt bijzonder nummer dat je zeker gehoord moet hebben.

Voor een rustigere versie moet U deze link hebben: http://www.youtube.com/watch?v=HQ3rvK8EdO8

De nieuwe MegaMan heet geen MegaMan

Keiji Inafune heeft een tijdje geleden op de site Kickstart een project geplaatst waar hij financierders voor nodig had. Hij had een plan gemaakt en een concept geplaatst van zijn idee voor een nieuwe game. De naam van het project is Mighty No.9, en het zou een Mega Man-achtig spel gaan worden. De eerste artworks deden echter meer vermoeden dan een soort Mega Man, de kleuren en de personage leken wel erg veel op Mega Man.

Concept art, geeft een idee over hoe het spel er uit kan komen te zien

 Het verhaal gaat op dit moment dat Capcom geen nieuwe MegaMan game zag zitten, maar bedenker en maker van de games, Keiji Inafune, had wel zin om een vervolg te geven aan de serie. De rechten van het spel liggen echter bij Capcom en daardoor is een nieuw deel van de serie ondenkbaar. De Japanner was echter van mening dat de gameplay vooral de kracht van Mega Man is en niet de personages. Daarom stapt hij af van de naam en de personages en brengt hij de gameplay terug waar we in de jaren '80 en '90 zo van hielden.

In dit spel speel je Beck, bijnaam Mighty No.9. Hij is de negende robot in de serie en als enige niet geïnfecteerd door een kwaadaardig computervirus. Omdat het gebaseerd is op de jaren '80 en '90 zullen ze nog wel geen McAfee kennen en moet jij dus aan de slag. Het spel is een 2D action side-scroller waarin rennen, springen, schieten en transformeren centraal staan. Mega Man stond er om bekend dat hij krachten van zijn vijanden kon overnemen, dat kan in dit spel weer.

Mighty No.9 

Via kickstarter konden mensen meebetalen aan de ontwikkeling van het spel. Het team achter Mighty No.9 had 900.000 dollar nodig om het spel te kunnen maken. Daarnaast hadden ze ook nog een boel andere doelen als ze meer dan de negen ton zouden ophalen. Uiteindelijk heeft de kickstarter actie $3.845.170. Veel meer dan de het geld dat ze nodig hadden voor de realisatie van het project. Door deze extra sponsors komt het spel nu ook naar de pc, Playstation 4, Xbox One, Playstation 3, Wii U, 3DS, PS Vita en Xbox 360. Ook zijn er door het behalen van dit hoge bedrag extra modi en een Mac en Linux versie in de maak. Naast de gezamenlijke beloningen voor donaties, zoals extra levels, kon je ook individuele extra's verdienen met je donatie. Zo kreeg je bij een donatie van $10.000,-- een etentje met meneer Inafune, bij $2.500,-- kwam je gezicht in het spel (hopen dat Bieber niet geïnvesteerd heeft) maar ook bij kleine bedragen kreeg je al een beloning. Zo kwam voor $5,00 al je naam bij de eind credits.

De doelen van de kickstart

Keiji Inafune is een grootheid binnen de gamesontwikkeling. Zo is hij de bedenker van Mega Man en heeft hij het weten te realiseren dat Dead Rising en Dead Rising 2 tot stand kwamen. Ook was hij eindproducent van Resident Evil 4 en 5. Hij heeft zijn sporen meer dan verdiend, al is het al met de 30 delen die de Mega Man serie telt. Keiji Inafune heeft het team dat aan dit spel werkt zelf samengesteld en kan nu de financiering rond is aan de slag. Er is nog geen datum zo vroeg in de ontwikkeling van het spel, een ding is feit. Mighty No 9 komt er, dankzij de gamers

Column - 2D werelden zijn zo gek nog niet

Vroeger dachten ze dat de aarde plat was. In de zin van, er zijn randen waar je vanaf kan vallen. De wereld was niet rond, want zo had de grote katholieke kerk ooit besloten. Inderdaad, diezelfde kerk die wel meer rare regels had. Zo was seks met jongetjes prima, maar zodra ze volwassen werden en het de term homoseksualiteit droeg in plaats van pedofilie was het onacceptabel. Maar genoeg over mij vriend de kerk (die trouwens niet alleen maar slechte dingen heeft gedaan!)

Het kasteel in de achtergrond is voor altijd onbereikbaar

De wereld was plat, daar kwamen ze in 1980 ook weer achter. Door de technische beperkingen die computers en consoles hadden was het haast onmogelijk om een 3D wereld te creëren. Alle spellen werden gepresenteerd in een platte omgeving. Je kon of alleen naar links, rechts en de hoogte in (denk aan Super Mario) of je zag alles van bovenaf (denk aan de eerste Zelda games of Bomberman).

Ik wil het nu vooral over de eerste variant hebben. Stel je voor dat we in zo een wereld leefden. Alle huizen staan naast elkaar, iedereen ziet eruit als platte lijnen en je moet over elkaar heen springen wil je elkaar kunnen passeren. Probeer het nu maar eens in onze eigen driedimensionale wereld, gewoon in een rechte lijn te lopen en over alle obstakels heen te klimmen. Ga maar eens iemand passeren door er overheen te klimmen, zeker als dit een onbekende is heb je het in deze wereld lastig. In de 2D wereld is het een gewone zaak. Iedereen doet het en iedereen vindt het normaal. Als je dan een knappe meid of jongen tegen komt kan je daar natuurlijk vrijuit een paar keer overheen gaan. Nu is dat wat lastiger.

Mij lijkt het wel gaaf om over alles heen te moeten klimmen, al moet ik er niet aan denken omdat mijn hele leven te moeten ervaren. Doe mij maar 24 uur in een 2D wereld. Alles wat op mijn pad komt, daar klim ik overheen. Obstakels zijn er om overwonnen te worden, net als in de echte wereld. Alleen dan zichtbaar en veel makkelijker. De realiteit is hard en onduidelijk, doe mij daarom maar 24 uur in een wereld zonder diepte. Lekker makkelijk en plat, gewoon om het even te kunnen ervaren. Die derde dimensie voegt veel toe, soms te veel, en dan wil ik gewoon even lekker plat zijn.