Review: Battlefield 4 - Geweldige shooter met herkenbare foutjes (Ps3 en Xbox 360)

De nieuwste shooter val Dice is af, en klaar om massaal verkocht te worden. De sfeer van een echte veldslag komt weer helemaal tot leven in je huiskamer. Tanks, vliegtuigen of marcherend. Het kan in dit deel allemaal. Is deze game in de race is om de beste shooter van het jaar te worden of rijden we er toch liever met een echte tank overheen? Dat ga ik je nu helemaal uitleggen.

Goede sfeer
Battlefield 4 doet er nog meer aan om de chaos van een echte oorlog in beeld en geluid te vertalen. Het ziet er weer prachtig uit en de geluiden zijn de beste die je ooit gehoord hebt in een schietspel. De akoestiek is bijzonder goed gedaan. Als je binnen een wapen schiet klinkt heel anders, dan als je buiten in een open vlakte je trekker overhaalt. Ook alle explosies en granaten geven je soms een echt angstaanjagend gevoel. Zo geeft het een grote en volle knal, die als je soms je geluid te hard hebt staan, ook nog voor de nodige rechtopstaande huidharen zorgt.

Actie

Visueel lijkt het veelal op Battlefield 3. De grafische stijl is exact dezelfde. De omgevingen zijn iets anders geworden, maar de thema's vindt je over het algemeen weer terug. Zo zijn er bergen, sneeuwgebieden en droge vlaktes. Thema's die we in Battlefield 3 ook terug zagen komen. De grootste veranderingen in grafisch gebied zijn vooral de grootsheid. Er zijn grotere levels en zit er vaak ook meer hoogte in. Daarnaast zijn de animaties op veel gebieden verbeterd en is er meer destructie wat het geheel weer realistischer doet aanvoelen. Er is echter wel een kanttekening bij de grafische pracht, de console lijkt het niet altijd even goed te trekken. Zo zie je nog vaak aan een begin van een potje, dat je nog geen wapen in je handen hebt, dat je scope nog niet gerenderd is of dat textures van trappen nog moeten inladen. Dit ziet er erg slordig uit. Trappen lijken dan erg op steile rolstoelschansen en muren zijn volledig grijs omdat de details pas na ongeveer een minuut tevoorschijn komen.

Het spel speelt soepel. Je beweegt makkelijk en snel door de grote en goed gevulde omgevingen. De voertuigen voelen ook erg goed aan. Een tank is echt een monster dat het hele slagveld afschrikt en vliegtuigen voelen aan als grote destructie machines, alleen moet je er wel tijd instoppen voor je ze meestert. Maar ook voor de gewone soldaat is er een plek binnen de oorlogen. Zo kun je weer met alle vertrouwde wapens aan de slag en meer. In totaal zijn er meer dan 100 wapens om uit te kiezen. Er zit echt zoveel in dat je soms door de bomen het bos niet ziet. In het begin voelt het een beetje vreemd aan, maar als je eenmaal gewend bent aan de luxe dan ben je er toch wel erg blij mee. Bijna ieder wapen is te customizen. Bij sommige wapens kun je uit bijna 40 toevoegingen kiezen.

Solist kan beter een andere game spelen.
De singleplayer is een stuk beter dan de vorige keer. Vorige keer leek je ieder type gevecht een keer voorbij te zien komen, dit keer zit er iets meer een verhaal achter en zitten er nu wel een paar momenten in die je bij zullen blijven. Zo kom je bijna in de rotor van een helikopter terecht en zie je meerdere grootschalige destructies direct voor je plaats vinden. Deze blijven zeker nog een tijdje bij me hangen, maar verder is het niet heel bijzonder. De actie is er en het speelt wel lekker, maar veel voelt geforceerd aan. Er is weinig reden om de singleplayer opnieuw te spelen. Het verhaal kent drie eindes en je kunt wapens vrijspelen voor de multiplayer, maar je speelt het niet omdat je sommige stukken echt nog eens opnieuw wilt beleven.

Destructie

Multiplayer om tot volgend jaar augustus nog te spelen
Battlefield 4 heeft misschien een singleplayer, maar de multiplayer steekt er iedere keer met kop en schouders boven uit. In dit deel zijn er weer vier classes om tot in het einde der dagen mee te spelen. Ze lijken weer erg veel op de classes uit het vorige deel, alleen valt er dit keer meer zelf te kiezen. Zo heb je nu twee sloten om gadgets in te plaatsen en kan je kiezen uit heel veel wapens. Alle wapens voelen anders aan en hebben een unieke sound, iets dat niet gezegd kan worden over de deelnemers van bijna iedere talentenjacht. Ook de voertuigen bieden weer extra mogelijkheden om het slagveld naar jouw hand te zetten of om tegenstanders uit een hijskraan te blazen.

De levels zijn divers en zijn door de Levelution voorzien van meer dynamiek. Nog steeds kan niet alles kapot, maar vooral het nieuwste fenomeen van Dice zorgt toch voor de nodige veranderingen. Zo heeft ieder level een groot object dat kapot kan. Bij sommige gaat het alleen maar om destructie, bij andere veranderd er wel degelijk iets. Zo kan een level opeens helemaal onder water komen te staan of zijn door het instorten van een grote schoorsteen wegen afgesloten voor tanks. Op het einde van een potje lijkt geen enkel level nog op het level waarmee het spel begon. Ook kleinere gebouwen en muren kunnen kapot, maar dit zijn altijd precies de vierkante muren die in de Battlefield-serie kapot gaan.

Lastige menu's vragen wat tijd

Ook in de modi is Battlefield 4 een echte vooruitgang. Zo is er dit keer veel meer te kiezen dan bij de release van Battlefield 3. De vertrouwde modi als: Rush, Conquest en Deathmatch zijn terug. Net als een nieuwe genaamd Obliteration waarin je een bom moet veroveren en die proberen te laten ontploffen op een locatie bij de tegenstander. Het heeft wel iets weg van rugby, waarbij je de persoon met de bom probeert te beschermen tot hij bij de touchdown-lijn is.

Voor nieuwe spelers is er nu een tutorial en trainingsmode. Hiermee kunnen ze oefenen voordat ze online gaan om echte tegenstanders neer te schieten. Handig is vooral de vliegtuig en helikopter trainingen. Hiermee leer je de besturing sneller en je kunt altijd in terecht. In de multiplayer is het vaak ruziën om wie de helikopter mag hebben. Als je deze dan ook nog na twee tellen kapot vliegt, dan komt dat zeker op de nodige kritiek te staan van je tegenstanders. Echt oefenen was er dus tot nu toe nog nooit echt bij.

Het oordeel van een wijs blond persoon!
Battlefield 4 excelleert precies waar je het verwacht, de multiplayer. De mooie en dynamische omgevingen zorgen ervoor dat geen enkel match hetzelfde voelt. Ook de enorme keuzemogelijkheden zorgen ervoor dat er in de nadagen van je bestaan nog genoeg nieuwe dingen te beleven vallen in Battlefield 4. Het vergt alleen wel wat gewenning voor je jezelf echt thuis voelt in de menu's. Voertuigen bieden nog een extra laag aan de impact die het spel al op je heeft. De singleplayer is vermakelijk, al zul je er niet snel terug keren. Deze voelt helaas wel als hetzelfde aan, iets dat de multiplayer op geen enkel moment lijkt te doen. Kleine grafische problemen en haperingen in de menu's zijn het enige dat je af en toe weer op aarde doet belanden, maar voor de rest bevind je je in een fanatieke strijd tussen gelijkwaardige partijen en ben jij de persoon om de victorie naar jouw kant te slepen. En als een spel je dat gevoel geeft, dan weet je dat het goed zit.

Ik geeft dit spel een: Morgan Freeman

Ik geef bij de beoordeling van spellen geen cijfer, maar de naam van een acteur. De kwaliteit van hun werk vind ik dan te vergelijken met de game. Hieronder leg ik de schaal uit en met welke score en mening ze te vergelijken zijn. 

Hugh Jackman: Brengt geen emoties over en zorgt ervoor dat ik me hardop ga afvragen waarom ik mijn tijd hiermee aan het verdoen ben. Zeer en zeer slecht (0-2)

Paul Walker: Je vraagt je iedere keer af wat doet hij. Alles wat hij doet is nietszeggend zijn en verdwijnen als de grote namen er aan komen. Zal nooit een echte indruk maken, maar het kan altijd slechter. Toch krijg je wel spijt dat je ermee begonnen bent.

Tom Cruise: Alles je door alles heen kijkt zie je toch iedere keer gewoon een klein ventje (5)

Arnold Schwarzenegger:  Voelt vaak een beetje vreemd aan, maar zorgt altijd een paar van die momenten die voor voldoening zorgen. Heeft niet de hoogste grafische eisen, maar zorgt voor ruim voldoende vermaak. (6-7)

Morgan Freeman: Alles is meteen duidelijk en anders wordt het wel goed uitgelegd. Zorgt voor genoeg vermaak voor op de lange termijn, maar heeft het net niet in zich om met twee handen naar perfectie te grijpen. (8-9)

Brad Pitt: Visuele perfectie, een verhaal dat je eeuwig zal raken en instaat om perfectie te simuleren. Maakt een diepe indruk en is een entertainment productie die je niet meer loslaat. (10)

Review - Grand Theft Auto Online

2 weken na de release van het snelst verkopen de spel ooit, konden we pas in de multiplayer. Veel problemen deden zich voor, maar de laatste dagen acht ik het product speelbaar. Maar wat ik ervan vind, dat zal ik hier toelichten.

Grand Theft Auto Online start je op door naar het vierde vakje te gaan in het personage menu. Dit is dan nog een leeg veld, maar daar komt meteen verandering in als je de multiplayer start. Je begint namelijk met het maken van een personage. Erg veel valt er niet te kiezen en manier waarop het personage tot stand komt voelt ook raar aan. Zo bepaal je eerst hoe zijn ouders en grootouders eruit zien, waarna je daarna het resultaat van jezelf te zien krijgt. Hier valt weinig in te veranderen en het is moeilijk om het personage te krijgen dat je echt wilt hebben. Bij de vaardigheden geldt ook weer hetzelfde. Je kan variabelen bepalen, maar de echte uitkomst is iedere keer net niet waar je op zit te wachten. Als laatste kan je nog een baard, kapsel of hoed toevoegen. Je personage is af en dan gaat de multiplayer echt beginnen.

Esthetisch parachute springen

Zo is er eerst een tutorial. Deze wordt wel op een verhalende manier gebracht, waardoor je wel het gevoel krijgt dat je een hoge piet kan gaan worden in het criminele circuit van Los Santos. Zo wordt je door Lamar aangestuurd om een paar kleine opdrachten te doen, die je duidelijk maken wat er allemaal te doen is in het spel. Tegen de tijd dat je ongeveer level vier hebt bereikt als karakter, dan pas kun je echt zelf aan de slag. De opties die je dan krijgt zijn niet niks. Zo zijn er activiteiten die je in de stad kan doen. Denk hierbij aan het overvallen van winkels, andere spelers afmaken, politie kwijtraken, wapens kopen, auto's stelen of rare stunts uithalen met meerdere personen. Het is leuk dat je nu alle gekkigheid samen met andere kan doen in de open wereld. Naast de open wereld heb je ook nog evenementen. Op iedere straat hoek vindt je deze, maar je kan ook kiezen voor een snel potje.

De activiteiten die je kan doen in het begin zijn Deathmatch, Racen en Missies. Je gaat dan eerst een lobby in waar alle spelers worden geladen en daarna begint het spel. Na het worden de beloningen uitgedeeld. Dit is in de vorm van geld en reputatie. Met geld koop je dingen. Logisch! En met reputatie speel je dingen vrij, die je daarna kan kopen. Naast spullen om te kopen komen er als je verder levelt extra evenementen. Zo kan je rond level 11 parachute missies spelen, of krijg je een telefoontje dat je een bepaalde auto moet zoeken voor een bajesklant. Er valt al heel snel, heel veel te doen. De keuze is echt enorm.

Er is meer keuze dan in de singleplayer. Zo zijn er veel meer gebouwen die je kunt kopen. Let op! Je kan maar één gebouw bezitten! Ook valt er veel meer aan het personage aan te passen en aan je wapen. De keuzes zijn bijna niet bij te houden. En dat is waar het spel soms te moeilijk wordt. Niet om het te spelen, maar wel om het overzicht te houden. Zo vergeet ik de hele tijd dat ik parachute missies kan doen. Ook moet je goed opletten na een evenement. Daarna krijg je de keuze om een ander evenement te doen, maar dit hoeft niet hetzelfde te zijn. Zo kan het zijn dat je na een potje Deathmatch, meteen daarna in een Race terecht komt.

Ook de levels zijn heel gevarieerd. Zo heb je races door de bergen, over het strand of juist door de stad. Dit kan dan weer met hele snelle auto's, vrachtwagens of fietsen. Bij Deathmatch speel je rond twee villa's, op een grote fabriek of rond de trailers van de soortgenoten van Trevor. Ook hier is veel variatie, maar dit zorgt ook meteen dat je soms hele snelle potjes hebt, maar soms ook hele trage waar iedereen achter een muurtje ligt te wachten tot iemand het lef heeft om wel een stap te zetten. Ja, het moge duidelijk zijn, ik ben een fan van snelle potjes.

Race in supercars is leuk

GTA Online is erg leuk. Je kan er heel veel, alleen al in de vrije modus kan je genoeg doen. Helemaal leuk is  het als je met z'n tweeën lekker gek aan het doen bent, dan komt het Online helemaal tot zijn recht. Dit is dan ook wat ik van Grand Theft Auto Online verwachtte. Lekker met vrienden vrachtwagen van de berg af rijden. Daarnaast is het ook heel leuk om het alleen te spelen. Als er geen vrienden zijn om even mee te doen is er meer dan genoeg content om je 120 levels zoet te houden. De wachttijden tussen potjes duurt soms lang, maar door de grote wereld is die tijd wel te rechtvaardigen.  Door deze opzet kan jezelf kiezen of je een co-op spel speelt of een competitieve multiplayer. Door alle keuzes is het soms moeilijk te om te weten wat je kunt doen, maar de leukste opties krijg je altijd wel gevonden. Daarom vergeef ik alle opstart problemen en de wachttijd van twee weken, en zou ik zeggen dat iedereen zich wel op een manier erg kan vermaken met deze multiplayer.

Video Review - Grand Theft Auto V

Mijn eerste Video Review. Tips, kritieken, nieuws en grappige plaatjes, ze zijn allemaal welkom.
Ik weet dat niet alles even vloeiend loopt en dat, uhm. Na laten we zeggen dat ik er veel van heb geleerd en dat de volgende alleen nog maar beter worden.

Grand Theft Auto V is onder ons

Vannacht begon de verkoop van GTA V. De verkoop kan nu al een succes genoemd worden. Zelfs in dorpen gingen er winkels 's nachts open om het spel te verkopen. Ik heb toen ook mijn versie van het spel gehaald.

Perfectie benaderd?

Gisteren om 16:00 kwamen de eerste reviews online. Iedereen is het er over eens dat het een verdomd goed spel is. Zowel het verhaal als het zandbak-aspect zijn naar een hoger niveau getild als ik de reviews moet geloven. De scores zijn meerdere malen voorzien van dubbele cijfers. Een lijstje van de reviews.

- Gamespot: 9 uit 10

- IGN: 10 uit 10

- Eurogamer: 9 uit 10

- Gametrailers: 9,8 uit 10

- Game Informer: 9,5 uit 10

- Thunderbolt: 10 uit 10

- Playstation Lifestyle: 10 uit 10

Dat zijn cijfers die mijn vader graag op mijn rapport had gezien. De zesjesmentaliteit is gelukkig voor Rockstar een vreemdeling.

Update (17-9-2013):
 - Edge: 10 uit 10

- Tweakers: 9,5 uit 10

- InsideGamer: 10-

Review - Diablo 3 op een console?!

Het was even wachten voor mensen met een console voordat ze weer een spel uit de Diablo-reeks konden spelen. Diablo (1) was het eerste en laatste deel dat op een console verscheen. Het kwam in 1998 uit op de ps1. Diablo 3 kwam vorig jaar al op de pc en werd begin dit jaar aangekondigd voor de PS3 en Xbox 360. In dit spel ga naar de hel om het tegen de duivel op te nemen. Of dit spel ook echt een hel is, ga ik je nu vertellen.

Soepele gameplay en simpele co-op
Als je met Diablo begint valt het nog niet meteen op, maar zodra je een flink aantal skills hebt en er veel tegenstanders op het scherm verschijnen valt je pas op hoe soepel het spel draait. Er gebeurt heel veel op het beeld. Genoeg vijanden, omgevingen die reageren op aanvallen en je vaardigheden zullen diverse keren je tv omtoveren tot een flitsende disco. Zelfs als je met vier spelers aan de slag gaat oogt het nog steeds vloeiend. Je kunt jezelf makkelijk blijven herkennen en raakt jezelf niet kwijt in de kleurrijke strijd die tussen het gezelschap en de demonen plaats vind.

Een nadeeltje bij de co-op is dat je vaak zit te wachten op elkaar in de menu's. Er kan namelijk maar een iemand tegelijk zijn inventory bekijken of zijn skills aanpassen. Er is wel een kleine oplossing, zo is er een snel equip menu. Je kan tijdens het lopen of de gevechten snel je uitrusting aanpassen, je krijgt niet alle specifieke data, maar een grove schets van hoe goed dit voorwerp voor je is.

Dit spel is gemaakt voor co-op. Lekker met z'n vieren op de bank, de demonen te lijf met de interessante gear die hun dode voorgangers voor je achterlieten. Het speelt ontzettend fijn en je weet precies wat je van elkaar nodig hebt. Je moet wel afspreken wie welke voorwerpen pakt, want anders kan er ook buiten het beeldscherm een vuistgevecht ontstaan. Ook heb je niet alle vrijheid om overal naartoe te lopen. Je moet met z'n alle bij elkaar blijven. Het spel helpt wel mee dit te begeleiden, door achterblijvers naar de voorste speler te teleporteren, maar dit werkt niet altijd vlekkeloos. Wel voelt het verslaan van vijanden aan als een grotere beloning in de coöperatieve modus.

Wat Diablo 3 verder ook nog leuk doet is de dynamische omgeving. Het is niet zo dat er heel veel veranderd, maar er storten soms dingen naar beneden. Ook kan er veel kapot en gebeuren er soms onverwachte dingen in de omgeving die je toch een paar keer weten te verrassen. Verder maakt Diablo goed gebruik van de vijanden. Deze komen regelmatig terug, maar steeds op een iets andere manier waardoor het nooit aanvoelt als een genocide.

Uiterlijk niet superieur, innerlijk wel zeer geslaagd
Diablo 3 ziet er niet uit als het beste spel van de laatste tijd, maar is ook zeker niet lelijk. Zeker als je het in je eentje speelt valt dit op. Maar als je het met z'n vieren speelt, valt je juist op hoe goed het spel zich weet te weren tegen al het geweld van vier speler die al hun skills rondstrooien. Dit mag dan ook echt als een compliment worden opgevat.

Diablo 3 zit heel goed in elkaar. Je kan het spel misschien wel tientallen keren uitspelen met dezelfde klasse zonder dat je echt hetzelfde aan het doen bent. Er is heel veel content. Hoewel de missies hetzelfde blijven, veranderen de vijanden en de hoeveelheid ervan. Je krijgt hierdoor het idee dat je toch echt iets anders aan het doen bent. Nadat je een karakter hebt voltooid zijn er nog 4 andere om uit te kiezen en weer van voor af aan te beginnen. Naast de missie en de gameplay zijn het de items die het spel maken. Zo vind je meer dan genoeg goede items om je personage mee te voorzien en kan je door de diversiteit in skills het spel op jouw manier gaan spelen.

Conclusie - Hartstikke leuk om een tocht naar de hel te maken
Diablo 3 is geweldig spel, en we mogen daarom blij zijn dat het ook naar de console is gekomen. In je eentje is het al een leuk spel, maar al helemaal als je het samen speelt. Daarnaast hebben ze in Diablo 3 hier en daar een paar kleine aanpassingen die ik nog niet eerder in het RolePlayingGame-genre ben tegengekomen. Het spel is kleurrijk en speelt soepel, wat je ook tevoorschijn tovert. Technisch is alles in orde net als de gameplay. De mensen van Blizzard kunnen meer dan tevreden zijn. En als je dit spel in huis hebt, kan jij dat ook zijn.

Status: Zeker kopen