Call of Duty: Ghosts lijkt het einde van een tijdperk

Call of Duty: Ghosts is uit. Alleen lijkt het grootste spel van de laatste jaren enorm in te leveren. De grote buzz rondom het spel heb ik dit jaar niet waar genomen. De enorme verkooprecords die meteen door Activision worden rond geschreeuwd, hoor ik nergens. De hoge cijfers voor een spel dat zich minimaal blijft vernieuwen.




Ja, een potje Call of Duty is leuk. Dat zeker, maar ik ga me zo snel irriteren. Hoe kan het dat mensen toch dit spel massaal blijven spelen. Al die campers die maar in een hoekje blijven liggen alsof ze zijn gaan coma zuipen. Die killstreaks die ervoor zorgen dat de persoon die voorligt niet meer bijgehaald kan worden en al die schreeuwende kinderen die bij lange na nog niet de leeftijd hebben die op de doos staat. Stomme 14-jarige kinderen die over hun grote piemels praten, en als je om een foto vraagt voor bewijs ben je nagenoeg strafbaar.

Call of Duty is al jaren een doorn in mijn oog. Een afvalbak voor tergende kl*t* kinderen met ADHD, maar wel genoeg geduld om de hele tijd op dezelfde plek te blijven liggen. Vervolgens als je ze verslaat dan beginnen ze te blèren als valse hond die in zijn ballen wordt geraakt door een stuk van 7 cm diameter. Een spel dat het al jaren van hetzelfde recept moet hebben en nooit meer durft te veranderen. Waar ze met de eerste Modern Warfare juist revolutionair waren en alle eer verdienden zijn ze daarna alleen maar door gegaan op hetzelfde pad.



De serie is een Cash Cow. Makkelijk veel geld binnenhalen zonder er veel voor te hoeven doen. Weinig aanpassingen en  grafisch nauwelijks verbeteringen. Call of Duty was ooit de frisse wind, nu is het een regenbui die maar niet over wil waaien. Hopelijk zorgt de groeiende negativiteit voor een nieuw beleid en gaat Call of Duty nogmaals het shooter-genre helemaal op zijn kop zetten. Want dit trucje wat ze nu doen was ik na 3 delen alweer beu.  Met de nieuwe generatie is het een goed moment om te gaan vernieuwen, hopelijk ziet Activision dit ook zo.

Er is meer dan Call of Duty en Grand Theft Auto

De namen van games die ik het meeste gebruik om mijn blog zijn toch vooral Grand Theft Auto en Call of Duty. Veel actie, geweld en vooral een grote adrenaline-rit. Er gebeurt veel dat god liever niet ziet en mensen gaan sneller dood dan de filmpjes in Metal Gear Solid 4 lang zijn. Gamen is veel groter, breder en dieper dan alleen maar tieners die elkaar neerschieten en uitschelden. Ook al wordt het zo in Grand Theft Auto V neergezet.

Commissaris ReX

Games zijn een verhaal met interactie. Zo kan je in Flower de wind besturen en een veld met gras weer helemaal op laten bloeien tot de bloemgaard die het ooit was. In Limbo ben je een silhouet dat door de het voorportaal van de hel loopt, op zoek naar je verloren zusje. Hoewel het nagenoeg bestuurd als Mario is het plot opeens totaal anders. Kijk ook eens naar het experiment Fahrenheit, dit spel laat je keuzes maken terwijl je een bijna film kijkt.

Minecraft is de grootste naam van probeersels. Dit is een groot succes geworden, maar er zijn genoeg kleine spellen die echt door de grote massa opgepikt mogen worden. Niet omdat het een achtbaanrit is van geweld. Nee omdat het nieuwe inzichten geeft, vernieuwend is of je aan het denken zet. Het enige vernieuwende aan Call of Duty is dat er weer honden inzitten en dat vissen voor je weg zwemmen. Ja natuurlijk is het leuk om een potje of zes op rij te winnen. Franse jongetjes dood laten bloeden omdat ze weer eens schreeuwend door je headset piepen. Maar er moet ook meer zijn.

HD-bloemen in Flower

Er moet ook meer zijn dan alleen maar opgefokte shooters die zichzelf te groot maken. Alleen maar spierballen taal. Wanneer worden ze weer een nederig? Ja dit deel wordt ook weer een verkooprecord. En ja dit is de beste Call of Duty die we ooit gemaakt hebben, net als de vorige. Nee, kies binnenkort weer eens voor een nederig spel. Open Steam, de Playstation Store of Xbox Live en kies een spel waar je nog nooit van gehoord hebt. 5 euro of minder, download het en speel het. Vindt het stom of leuk. Gewoon om te weten hoe het is. Misschien ontdek je weer iets nieuws en anders had je in die tijd drie potjes CoD (Call of Duty) kunnen spelen.

Zomaar een game

Wie weet waar je tegenaan loopt. Het spel van iemand die zich nog moet bewijzen kan zomaar een pareltje voor je zijn. Terwijl bij CoD er gewoon een printer staat die geld print, want er wordt door de jaren net zoveel veranderd als in Fifa. Mijn punt is om gewoon eens verder te kijken. Probeer eens iets nieuws, misschien kom je zo wel een spel tegen dat je anders nooit zou spelen. Wat je anders nooit leuk zou vinden. Ik heb zo vorig jaar XCOM ontdekt. Een geweldig spel, waarvan de trailers me niet aanspraken. Trailers zijn video's. Maar toen ik het speelde, vond ik het geweldig. Want toen was ik aan het gamen. En dan besef je hoe groot het verschil tussen een video en een spel kan zijn.

Veel nostalgie in de nieuwe Playstation trailer

Sony heeft een nieuwe reclamecampagne waarin het terug gaat in de geschiedenis. Alle eerder Playstations komen voorbij in deze mooie reclame. Het is erg leuk gedaan en ik zou zeggen kijk vooral onderstaande trailer en laat je meeslepen in het Playstation gevoel. Een video voor de echte gamers.

http://www.youtube.com/watch?v=ueRfPgihMB0