Nieuws van de Dag: Mogelijk een Bully 2 en compensatie voor Xbox One's Disk Drive of Doom

FIFA Manager stopgezet door EA
Electronic Arts stopt met de FIFA Manager-franchise. De voetbalmanager game van de software-gigant moet zich al jaren de meerdere erkennen in Football Manager van Sega. Dit jaar verscheen het laatste te deel van de serie met FIFA Manager 14. Of EA nu een managermode in Fifa gaat stoppen is niet bekend. Dit hebben ze in het verleden namelijk wel eens gedaan.

Xbox One en de Disk Drive of Doom
Een klein aantal Xbox One's heeft last van een falende disk drive. Deze zou met een knapperend geluid dichtgaan en je spellen niet meer lezen en zelfs beschadigen. Microsoft erkent nu het probleem en heeft een maatregel aan gekondigd. Mensen die hun console hebben terug gestuurd naar Microsoft krijgen naast een reparatie, een gratis First Party-titel (Ryse: Son of Rome of Forza Motorsport 5) ter compensatie. Een mooi gebaar.

Call of Duty de populairste Next Gen titel
In een aantal landen zijn de Xbox One en de Playstation 4 al uit. Hiervan kunnen we dus al een beetje een beeld krijgen van welke spellen het goed doen. Zowel Sony, als Microsoft geeft aan dat Call of Duty: Ghosts het meest gespeeld wordt. De game doet het dus erg goed bij de Early Adapters. Ook de grote winkelketens in Amerika zeggen dat zij Call of Duty: Ghosts het vaakst verkocht hebben van alle Next Gen titels.

Bully 1

Veel geruchten over Bully 2
De geruchtenstroom is weer volledig op gang gekomen en dit keer omtrent Bully. Rockstar Games heeft namelijk een nieuwe trademark aangevraagd, namelijk:' Bully Bullsworth Academy: Canis Canem Edit. Daarnaast is er meerdere keren in het verleden door Rockstar geroepen dat ze graag een sequel voor het spel wilden maken. Gaat het hier echt alleen maar om geruchten, of denk je dat Bully 2 echt in ontwikkeling is?

Iets om mee te lachen
Moses, de Joodse profeet, zit in Assassin's Creed IV: Black Flag. Kijk maar.

Call of Duty: Ghosts lijkt het einde van een tijdperk

Call of Duty: Ghosts is uit. Alleen lijkt het grootste spel van de laatste jaren enorm in te leveren. De grote buzz rondom het spel heb ik dit jaar niet waar genomen. De enorme verkooprecords die meteen door Activision worden rond geschreeuwd, hoor ik nergens. De hoge cijfers voor een spel dat zich minimaal blijft vernieuwen.




Ja, een potje Call of Duty is leuk. Dat zeker, maar ik ga me zo snel irriteren. Hoe kan het dat mensen toch dit spel massaal blijven spelen. Al die campers die maar in een hoekje blijven liggen alsof ze zijn gaan coma zuipen. Die killstreaks die ervoor zorgen dat de persoon die voorligt niet meer bijgehaald kan worden en al die schreeuwende kinderen die bij lange na nog niet de leeftijd hebben die op de doos staat. Stomme 14-jarige kinderen die over hun grote piemels praten, en als je om een foto vraagt voor bewijs ben je nagenoeg strafbaar.

Call of Duty is al jaren een doorn in mijn oog. Een afvalbak voor tergende kl*t* kinderen met ADHD, maar wel genoeg geduld om de hele tijd op dezelfde plek te blijven liggen. Vervolgens als je ze verslaat dan beginnen ze te blèren als valse hond die in zijn ballen wordt geraakt door een stuk van 7 cm diameter. Een spel dat het al jaren van hetzelfde recept moet hebben en nooit meer durft te veranderen. Waar ze met de eerste Modern Warfare juist revolutionair waren en alle eer verdienden zijn ze daarna alleen maar door gegaan op hetzelfde pad.



De serie is een Cash Cow. Makkelijk veel geld binnenhalen zonder er veel voor te hoeven doen. Weinig aanpassingen en  grafisch nauwelijks verbeteringen. Call of Duty was ooit de frisse wind, nu is het een regenbui die maar niet over wil waaien. Hopelijk zorgt de groeiende negativiteit voor een nieuw beleid en gaat Call of Duty nogmaals het shooter-genre helemaal op zijn kop zetten. Want dit trucje wat ze nu doen was ik na 3 delen alweer beu.  Met de nieuwe generatie is het een goed moment om te gaan vernieuwen, hopelijk ziet Activision dit ook zo.

De releasekalender van de maand november

Nog maar een paar dagen en het is november. Weer een maand met een heleboel top titels die naar ons toe komen. Ik heb een lijst gemaakt van de belangrijkste titels die je komende maand mag gaan verwachten. Zo komt de nieuwe Call of Duty uit en ligt Battlefield 4 in de schappen.

1 november
Battlefield 4         (Ps3, Xbox 360 en pc)
WWE 2K14        (Ps3 en Xbox 360)

5 november
Call of Duty: Ghosts        (Ps3, Xbox 360, WiiU en pc)

Verkooprecords met Call of Duty?

7 november
Assassin's Creed Heritage Collection        (Ps3, Xbox 360 en pc)

8 november
Professor Layton and the Azran Legacy      (3DS)
Batman: Arkham Origins                              (pc en WiiU)
Mario & Sonic at the Olympics 2014            (WiiU)

15 november
LEGO Marvel Super Heroes        (3DS, Ps Vita, Ps3, Xbox 360, WiiU en pc)
Ratchet & Clank: Nexus                (Ps3)
SimCity: City of Tomorrow            (pc)

Tearaway

22 november
Tearaway                                                            (Ps Vita)
The Legend of Zelda: A Link Between Worlds     (3DS)
Launch Xbox One in 13 landen

29 november
Injustice: Gods Among Us - Ultimate Edition   (pc, Ps Vita en Ps4)
Super Mario 3D World                                     (WiiU)

De nieuwe console!

Playstation 4 launch in Nederland met de volgende games:

Killzone: Shadow Fall

Battlefield 4

Call of Duty: Ghosts

Injustice: Gods Among Us - Ultimate Edition

NBA Live 14

NBA 2K14

Knack

Fifa 14

Assassin's Creed IV: Black Flag

Need For Speed: Rivals

Just Dance 2014

Madden NFL 25

LEGO Marvel Super Heroes

Skylanders Swap Force

Nieuws van de Dag: Geen Wii's meer in Europa en VEUL Call of Duty!

De Wii is uitverkocht
De Nintendo Wii is uitverkocht in Europa. De console wordt niet meer gemaakt en verkocht. Dit gebeurde eerder al in Japan, maar ditzelfde gebeurt nu in Europa. Het is nog niet helemaal afgelopen met de Wii. De Wii Mini, een latere en goedkopere variant die geen Gamecube-spellen afspeelt of WiF heeft, wordt nog wel gemaakt en verkocht.

Het verkoopwonder van Nintendo

Call of Duty: Ghosts is 49 GB groot
De nieuwe shooter van Infinity Ward vereist een installatie van 49 GB op de Playstation 4. Dit nieuws wist een twitteraar te melden samen met een foto van de Ps4-hoes van het spel. De Playstation 4 heeft een harde schijf van 500 GB dus ben met alleen dit spel al bijna 10% kwijt. Dit gaat niet over de digitale versie, maar over het fysieke spel. Als je de disk hebt moet je dus alsnog 49 Gigabyte bijhouden.

Ps4-versie Call of Duty: Ghosts op 1080p
Ja, nog meer Cod nieuws. Sony heeft vandaag bekend gemaakt dat de Playstation 4-versie van Call of Duty: Ghosts op 1080p weergegeven gaat worden. Dit is nieuws opdat aller er op wijst dat de Xbox One-versie op 720p lijkt te draaien. Hiermee heeft de nieuwe console van Sony een blockbuster met een bijzondere extra.

Grand Theft Auto Online geld uitgesteld
Als we maar in het nieuws komen zullen ze bij Rockstar denken. Eerst haalden ze het nieuws omdat Gta Online niet functioneerde, daarna omdat ze mensen beloonde voor hun geduld en nu omdat de beloning een week of misschien wel meer is uitgesteld. Op twitter verteld Rockstar dat het er snel aankomt. Geen idee dus wanneer dit financiële duwtje naar onze rekening toe komt.

Biker-time!

Iets om mee te lachen
Conan O'Brain is klaar om te schrikken. Ben jij klaar om te lachen?

http://www.youtube.com/watch?v=tw7Os-_BJMo&feature=share&list=UUi7GJNg51C3jgmYTUwqoUXA

Er is meer dan Call of Duty en Grand Theft Auto

De namen van games die ik het meeste gebruik om mijn blog zijn toch vooral Grand Theft Auto en Call of Duty. Veel actie, geweld en vooral een grote adrenaline-rit. Er gebeurt veel dat god liever niet ziet en mensen gaan sneller dood dan de filmpjes in Metal Gear Solid 4 lang zijn. Gamen is veel groter, breder en dieper dan alleen maar tieners die elkaar neerschieten en uitschelden. Ook al wordt het zo in Grand Theft Auto V neergezet.

Commissaris ReX

Games zijn een verhaal met interactie. Zo kan je in Flower de wind besturen en een veld met gras weer helemaal op laten bloeien tot de bloemgaard die het ooit was. In Limbo ben je een silhouet dat door de het voorportaal van de hel loopt, op zoek naar je verloren zusje. Hoewel het nagenoeg bestuurd als Mario is het plot opeens totaal anders. Kijk ook eens naar het experiment Fahrenheit, dit spel laat je keuzes maken terwijl je een bijna film kijkt.

Minecraft is de grootste naam van probeersels. Dit is een groot succes geworden, maar er zijn genoeg kleine spellen die echt door de grote massa opgepikt mogen worden. Niet omdat het een achtbaanrit is van geweld. Nee omdat het nieuwe inzichten geeft, vernieuwend is of je aan het denken zet. Het enige vernieuwende aan Call of Duty is dat er weer honden inzitten en dat vissen voor je weg zwemmen. Ja natuurlijk is het leuk om een potje of zes op rij te winnen. Franse jongetjes dood laten bloeden omdat ze weer eens schreeuwend door je headset piepen. Maar er moet ook meer zijn.

HD-bloemen in Flower

Er moet ook meer zijn dan alleen maar opgefokte shooters die zichzelf te groot maken. Alleen maar spierballen taal. Wanneer worden ze weer een nederig? Ja dit deel wordt ook weer een verkooprecord. En ja dit is de beste Call of Duty die we ooit gemaakt hebben, net als de vorige. Nee, kies binnenkort weer eens voor een nederig spel. Open Steam, de Playstation Store of Xbox Live en kies een spel waar je nog nooit van gehoord hebt. 5 euro of minder, download het en speel het. Vindt het stom of leuk. Gewoon om te weten hoe het is. Misschien ontdek je weer iets nieuws en anders had je in die tijd drie potjes CoD (Call of Duty) kunnen spelen.

Zomaar een game

Wie weet waar je tegenaan loopt. Het spel van iemand die zich nog moet bewijzen kan zomaar een pareltje voor je zijn. Terwijl bij CoD er gewoon een printer staat die geld print, want er wordt door de jaren net zoveel veranderd als in Fifa. Mijn punt is om gewoon eens verder te kijken. Probeer eens iets nieuws, misschien kom je zo wel een spel tegen dat je anders nooit zou spelen. Wat je anders nooit leuk zou vinden. Ik heb zo vorig jaar XCOM ontdekt. Een geweldig spel, waarvan de trailers me niet aanspraken. Trailers zijn video's. Maar toen ik het speelde, vond ik het geweldig. Want toen was ik aan het gamen. En dan besef je hoe groot het verschil tussen een video en een spel kan zijn.

Call of Duty is gewoon niet mijn spel!

Om deze ochtend met wat emoties te beslechten besloot ik om nog maar eens een potje Call of Duty te spelen. Dit is zeker niet mijn favoriete schietspel. Ik vind Call of Duty alleen leuk als iedereen rondloopt en elkaar in de benauwde gangen tegenkomt en snel moet reageren met een schot hagel of een goed geplaatste granaat. Had ik vandaag mazzel en zat ik vol met rennende gekken? Nee natuurlijk niet. Menig speler had zijn tentje al klaar staan, zijn luchtbed gevuld en zijn eten op een wegwerpbord liggen. Het was weer een grote camping.

Een en al Actie

Als ik door het eerste potje ren lijkt het nog een beetje of mijn hoop gehoord is door de heer boven ons (of door niemand en berust het puur op toeval, het is maar welk geloof je handhaaft). Ik kwam iemand tegen die de hoek om kwam lopen en kon mooi vanuit mijn heup de eerste kill op mijn loop kerven. De tweede zag ik op 30 meter van me achter een blok zitten. Ook zijn lichaam gebruikte ik als offer voor de heer. Echter na het tweede slachtoffer van mijn schiettuig leek de aanwezigheid van een almachtig schepsel een illusie. Er was geen god. Overal lagen mensen achter struikjes, achter een muurtje of boven op het dak. Plat op hun buik, iets dat ze in het echte leven waarschijnlijk niet kunnen omdat hun buik niet plat is. Sorry, ik liet me daar even gaan.

Nog meer actie

Na een minuut of 5 hadden de siësta-vierders alweer genoeg rotzooi verzameld om mij voorgoed uit de ranglijst te houden. Als er niet een kogel van beneden mijn lichaam aandeed, dan kwam er wel een uit die helikopter die iemand had gekregen omdat hij beter kon liggen en schieten, dan andere mensen in dat potje. Ook kreeg ik regelmatig een bestuurde bom boven op mijn harses. Toen dacht ik:'Dit potje zal hem wel niet gaan worden.' Al het lef dat ik in me had moest ik verzetten om nog een potje van het spel aan te durven. Weer een potje Free-For-All, of ieder voor zijn eigen, zoals je het ook kan bestempelen. Neerslachtig begon ik aan het potje. Het begon weer goed, ik werd van achteren neer geschoten en kreeg als toetje een vers kopje thee. Mijn tedere wangen stonden op het punt om bevochtigd te worden door enkele druppels traanvocht.

Meer actie dan het scherm aankan

Plotsklaps veranderde de zaak opeens. Ik leek mij in het rijk der zaligmakenden  te bevinden. Iedereen rende rond en er leken zich geen liggende patrouilles zich in dit potje te bevinden. Mijn scores schoten omhoog, net zo hard als de AEX de laatste jaren omlaag schiet. Ik won gewoon weer eens een potje Call of Duty. Het spel was weer gaaf, weer geweldig om te spelen. En ik weet al hoe dat volgende keer gaat. Dan kletter ik kei hard van deze roze wolk af op mijn smoel. Want potjes zoals deze kom je maar sporadisch tegen. Helaas, anders was het mijn spel.

Column - Beyond: Two Souls is meer game dan Call of Duty

David Cage wordt in de video-game-industrie gezien als een buitenbeentje. Hij maakt meer interactieve films dan games, wordt wel eens beweerd. In heel veel spellen begin je met een introductie film, waarin je niks kan doen. Dit is wel deel van de game, maar hoort eigenlijk onder de categorie film. Bij de games van David Cage is lijkt het of je een film kijkt en hoef je niet voortdurend op knoppen te rammen.

Het nieuwe spel van de gamemaker, Beyond: Two Souls,  beheerst ook deze formule. In dit deel zitten zelfs grote film acteurs, wat je nog meer het idee geeft dat het om een film gaat. Zo doen Ellen Page en William Dafoe mee. Niet de minste namen. Toch is dit meer een game dan sommige andere spellen. Ook is dit zeker geen film.

Ellen Page in het echt

De vergelijking die je tussen Beyond: Two Souls en films kunt maken is groot. Zo zitten er acteurs in, probeert de regisseur een verhaal te vertellen, ben je veel bezig met kijken, vergt het weinig tot geen vaardigheden en bevat het beide een boodschap die (meestal) audiovisueel naar je wordt gebracht. Toch is er een belangrijk aspect dat films niet hebben en dat heel belangrijk is voor deze game. Er is directe interactie mogelijk, je beïnvloed het verhaal door keuzes te maken en knoppen in te duwen. Dit zijn twee aspecten die je nooit in een film terugvindt. In games zit altijd een component die interactie mogelijk maakt. Dit is juist hetgeen dat games anders maakt dan films, en nu meer dan vroeger.

En in het polygonen

Op dit moment lijken mensen in games bijna op echte mensen, het verschil tussen de menselijke creaties van gamemakers en echte mensen wordt tegenwoordig soms door elkaar gehaald. Dit gebeurde vroeger niet in het 8 en 16-bit tijdperk. Films en games lijken op het eerste oog steeds meer op elkaar, het verschil is echter dat er bij games directe interactie mogelijk is. Games werden eerst alleen gezien als entertainment, maar er is veel meer mee mogelijk. Games worden inmiddels ook gebruikt voor training van soldaten, het leren van een taal en andere mogelijkheden. Hoewel het medium al bijna 40 jaar bestaat zijn er nog steeds mensen die niet bereid zijn om het medium te accepteren.

Ook is er ruimte voor William Dafoe, hier is hij blij mee

Genoeg informatie en historie, terug naar de zaak. In Beyond: Two Souls heb je keuzes en interactie. Een stuk meer dan in bijvoorbeeld de singleplayer van Call of Duty, als je het mij vraagt. Je kan je wapens kiezen en of je iemand wel of niet uitschakelt met een gericht stukje lood tussen de ogen. Hoe vaak je het speelt, de uitkomst zal hoe je het speelt nooit anders worden. Het rust veel meer op de filmische component dan het spel van David Cage. David gebruikt alles uit de filmwereld om zijn game aan te vullen. De basis zal echter altijd een game blijven. Keuzes maken en interactie die het resultaat beïnvloed, aangevuld met het beste uit films. Of je het leuk vind, dat bepaal je uit eindelijk zelf. Net als bij Call of Duty.

Dit is mijn mening, je mag het hier gelukkig mee oneens zijn. Ben je het niet met me eens, vorm een boze groepering en kom met brandende fakkels en hooivorken achter me aan. Of plaats je mening gewoon onder het bericht en ga de discussie aan!

Dit zit niet in de game! Wel grappig

De verrukkelijkheid van fictieve oorlogen

De moderne oorlog. Alles wordt steeds realistische en ook steeds meer van deze tijd. Alle hedendaagse wapens en gadgets zitten in de schietspellen van vandaag de dag. We trekken dan met tanks, vliegtuigen en andere wapenrijtuigen ten strijden. Het paard is al jaren verleden tijd.

Het laadscherm is net de geschiedenis tegemoet gegaan en de slag gaat beginnen. De teller is weg en iedereen begint als een dolle te rennen. Het strijdplan is, vaker doden dan je dood gaat. Iedereen rent en schiet in het wilde weg. De eerste tegenstander wordt verrast met een granaat en zijn lichaam slingert door de lucht richting ons. Ik en mijn holmaat kijken toe hoe de granaat-gooiende soldaat, zijn dode tegenstander de plek op zijn broek laat ziet waar de naad zit waar de twee broekspijpen bij elkaar komen. Het theezakje, zo heet deze actie. Ik kijk toe, maar er is niks dat ik kan doen. Mijn magazijn inhoud zou in het lichaam van deze soldaat moeten zitten, maar omdat hij in mijn team zit heeft hij geen krasje. Friendly fire, ik schreeuw het door mijn headset, maar het blijkt een loze kreet.

Terwijl ons team probeert een verlaten restaurantje te bezetten, wijk ik af van de gekozen lijn en probeer ik een tegenstander mijn mes te laten zien. Mijn mes, waarmee ik boter op mijn brood had gedaan als dit een echte oorlog was, had ik al getrokken. Rustig probeerde ik ongezien om de soldaat af te lopen. Ik had hem al een naam gegeven, namelijk 'Mijn Man'. Hij was van mij en van niemand anders, zo had ik me dat bedacht. Ik kwam tot op vijf meter van Mijn Man. Nog drie meter en dan moest ik de aanvalsactie knop indrukken, dit zodat ik zijn digitale identiteit op mijn fictieve muur van schande kon pronken. Mijn fictieve muur van schande leek heel erg op een gewone muur. Een muur van twee meter breed bij twee meter hoog, gebouwd uit gewone rode bakstenen met hier en daar metsel vlekken. Te veel cement gebruikt, maar dat paste wel bij mijn muur. In een net niet goed afgewerkte boog stond in scheve letters:"Mijn fictieve muur van Schande". De plek waar al menig oorlogvoerende tiener zijn digitale identiteit heeft ingeleverd.

De dwalende soldaat

Mijn mes was klaar voor de ontmoeting met de galsappen van deze introducé van mijn muur. Het mes gleed in de soldaat en ik zag hem sterven. Toch kreeg ik niet de bevrediging waar ik op hoopte, geen nieuwe naam op mijn muur. Een teamgenoot was achter mij tot levendige wederkeer gekomen en schoot Mijn Man neer. Een schot in het hoofd werd Mijn Man fataal. Ik keek nog drie seconde naar het levenloze lichaam, toen stortte ik zelf ter aarde. Een raket wist de bodem onder mij voeten te raken. De explosie die volgde leverde mij een rechtstreeks ritje naar het menu op, zodat ik tien seconden later het allemaal nog een keer kon proberen.

Het potje eindigde met een grandioze voorsprong voor ons team in een victorie. Ik had nog drie personen verwelkomd op mijn 'Muur van Schande'. Helaas zat Mijn Man er niet tussen, hij loopt nog rond. En hij dwaalt, want mijn gevoel zegt dat hij nog op de Muur komt. Maar tot die tijd dwaalt hij en schiet hij andere digitale identiteiten neer. Hij dwaalt, tot ik hem tegenkom, want dan is het zijn laatste keer.